Heel erg slecht geslapen vannacht, De wind, de zee en het klapperen van het tentdoek...,ik wordt er niet goed van. We ontbijten wat, ik loop wat door de duinen en over het strand. dan ga ik eens bij het ene, dan bij het andere team zitten. We moesten wachten op de eb, en die zou er pas om half twee zijn, maar om een uur of elf worden de wagens een voor een losgetrokken en gaan we toch. De rit over het strand is een makkelijke. Dan komen we bij 'de rots', en die normaal alleen te nemen door het water. En dat is voor mij geen dagelijkse kost. Je rijdt niet elke dag met een auto de zee in, tenminste ikke niet. Er volgt veel overleg. 'kunnen we er niet overheen?'. het wordt geprobeerd. De sterkste 4x4 gaat als eerste. Hij rijdt er met gemak overheen, dan volgen wij. Onze auto stond rustig op het strand stationair te draaien, dachten wij. Peter wil het proberen. Ik geef hem weinig kans maar niet geschoten is altijd mis. Als hij weg rijdt zit tie al meteen tegen de Mers aan. (gelukkig geen schade). Dan slaat de auto af, het commentaar is niet van de lucht!

Als blijkt dat de motor kookt, en er geen schade aan de Mers is valt dat weer mee. We gooien er ongeveer vier liter water in, en laten hem maar weer verder afkoelen. De Mercedes haalt het ook, tenminste tot bovenaan de berg, naar beneden wordt hij getrokken.

De Ambulance doet ook een poging, en nog een, en na weer een half uurtje scheppen en douwen en trekken gaat die door het water. Peter stapt weer in, er wordt overlegt, de auto wordt aan. getrokken, en terwijl een ander even naar bovenloopt om te zeggen dat we het gaan proberen,  scheurt Peter met flinke vaart langs me, en rijd zich muurvast. Bovendien slaat de motor af. Hij wordt er uit getrokken en dan door het water getrokken. Dan rijden we veel door het water om te proberen de auto te koelen, het is voor het ding niet goed.

Uiteindelijk moeten we nog een stukje duin door en dan zijn we er. Op dat duin rijden we ons gelukkig niet vast. Even verderop stoppen we en kunnen we de banden oppompen. Als ik iemand anders voorstel om mijn elektrische pomp te ruilen tegen zijn voetpomp, kijkt hij me wat verbaasd aan, maar vind het goed. Ik loop terug naar mijn auto om hem te pakken, heeft iemand anders hem al. Wij hebben geen elektriciteit, dus haal ik hem terug. Komt alles uiteindelijk toch nog goed. Ik neem het stuur over, en krijg meteen te horen; 'Invoegen , laag in de toeren, etc etc' Ik zeg;' zolang jij tegen de auto's van teamleden aanzit hou je je mond over hoe ik rij!'. de sfeer is al dagen wat minder tussen ons, vandaag bereikt ze haar dieptepunt. We komen aan bij het hotel. 'Zullen we meteen op zoek gaan naar een monteur?'. Het antwoord, terwijl hij een koele cola besteld;'Regel jij dat maar even.'. ik ben pissed en zal dat ook nog wel even blijven ook. Het wordt geregeld, ging een stuk makkelijker dan ik gedacht had.

De vrouw van de Herberg heeft al een monteur gebeld, als ik er om vraag. Ze wijst me diplomatiek de weg naar de douches, en ik neem er een. Heb het zand van de Sahara, het zout van de zee en het smeer van de auto op mijn huid en in mijn haar en kleren zitten. Als ik terugkom is de monteur gearriveerd en de onderhandelingen zijn aan de gang. Hij neemt de accu mee om op te laden en komt later in de avond terug om de dynamo om te ruilen. Stefan komt ondertussen langs. Hij werkt normaal gesproken aan dieseltreinen, en weet veel van elektromotoren. Ik ben blij dat hij ook even kijkt, want als later de monteur ook weer komt blijkt de nieuwe niet helemaal goed te passen, en levert hij weer te weinig stroom. Van twee worden er een gemaakt, en dan werkt dat allemaal weer zoals het hoort.

Dan komt Louise zoals ze heet me weer tegen, en ze vind me een ander persoon geworden. ze kijkt een stuk tevredener naar me dan eerst. Ik vind het een geweldige vrouw

Ondertussen weet ik dat er nog twee reserve accu's rond zwerven binnen de groep, maar ze zijn ofwel in gebruik, ofwel onvindbaar. Ik loop nog even naar een hotel in de buurt, naar een pizzeria, en naar een tankstation in de buurt, maar niks te vinden. De rest zit lekker te eten.. ik ben echt laaiend. Pak meteen de sleutel af omdat ik de mijne in de Sahara heb verloren. Bekijk het maar. Hij wil praten ikke niet. We betalen de monteur, en hij gaat naar bed. Ik blijf nog even computeren, ga naar de keuken en warm wat snackballetjes op. In plaats van brood wat ik niet meer heb doe ik er wat macaroni bij. Het smaakt nog ook. Maar dat is niet zo gek, om half een 's nachts realiseer ik me dat ik nog maar twee crackers heb gegeten die dag. dan ga ik slapen op een tekort bed, onder een muskietennet. Geen overbodige luxe!