Heerlijk hotel is dit.

Hotel/Kashba Amalia.

Het eten is er goed en lekker, de bedden heerlijk en de douche, niks op aan te merken. Deze Toko wordt ook door een Nederlandse gerund, en dat maakt het wel makkelijk allemaal. Veel Challengers kamperen buiten op de kampeerplaats, maar wij slapen binnen.

Ik had ook eigenlijk niet zoveel zin meer om mijn tentje op een betonnen ondergrond op te zetten, en dan in de kou te gaan liggen terwijl hier binnen een heerlijk warm buffet stond te verpieteren. Nee gaan we noiet doen...'Ik vind ut wel Bèst'; zegt Peter.

Hij vindt alles wat moeite beperkt een goed idee, maar ditmaal ben ik het met hem eens. Ik was trouwens ook écht kapot ook.

Vanmorgen weer eens niet op tijd op, maar gewoon lekker wakker worden douchen en ontbijten. Ruime keuze moet ik zeggen, en lekker.

Na het ontbijt gaan we de band laten plakken, dat wordt een nieuwe want hij is vervormt. Hier komen ze pas achter nadat ze hem hebben geplakt. Maakt niet uit. We kopen een nieuwe, en gaan verder het stadje in. Mooi stadje, maar Peter heeft geen zin meer.

Ik wil nog naar de moter laten kijken, maar hij vindt het wel best, en wil een mede challenger vragen er naar te kijken. Ik stel voor dat we even ieder ons weg gaan, hij zorgt voor de auto en ik blijf nog even in Tafraoute. Zo gezegd zo gedaan.

Ik ga nog even op zoek naar een goede schep en een jerrycan maar vind geen van twee. Dan loop ik nog even een paar schoenmakers af en vind inderdaad een paar Marokkaanse muiltjes noem je die geloof ik. Ik sjouw nog wat verder en kom langs een kapper. Doen. hij knipt er lustig op las.