|
|
Peter heeft er weer zin in |
|
|
Er worden veel tips uigewisseld |
|
|
En ik maak nog even een foto van de fauna.. |
Vandaag was ik ondanks het late naar bed gaan, vroeg wakker.
Ik begin de dag met mijn tentje op te vouwen en mijn spullen in te pakken. Dan maak ik een lekker roereitje voor mij als ontbijt. Peter geeft aan niks te willen als ook hij wakker wordt. We ruimen de rest van de spullen op, babbelen wat met de anderen, en gaan op pad.
|
|
|
||
Na 4 x vragen en tien keer proberen zijn we Fés beu. De weg naar Marrakech lijkt niet te vinden. We nemen een alternatieve route. Hij is bloedmooi, dus we volgen de weg gewoon nog een stuk verder. Voor Peter hoeft Marrakech niet echt, en ik vind dit ook erg lekker rijden. We vervolgen de weg nog even. Na een uurtje of wat heeft peter honger en besluit ik tot het opwarmen van een blik ravioli. Het waait loeihard op de plek waar we stoppen. Met een luchtbed, de auto en wat stenen improviseer ik een windscherm. Het werkt nog ook.
Als ik de ravioli bijna warm heb komt er een hele horde kinderen uit het niets aan gefietst. Geen idee hoe ze nu wisten dat wij er waren. Ik gooi snel het meeste van onze troep in de auto en neem de ravioli ook mee. Die heeft nog niet genoeg tijd gehad om echt warm te worden, dus eten we bijna koude ravioli met een stukje Marokkaans brood.
|
|
|
|
|
|
|
|
||
We gaan weer op weg en komen onze eerste dromedaris tegen. We stoppen voor een Canon c.q. Sony moment. Het levert een paar mooie plaatjes op. En we gaan weer verder. we rijden bijna zonder doel, gewoon genieten van wat we zien. O.a een prachtige zonsondergang.
We stoppen uiteindelijk pas in Tinghir, alwaar we in hotel Kashba onze intrek nemen. Niet alleen naar mijn paspoort wordt gevraagd, ze willen meteen weten of ik Nederlands bier bij me heb, en of ik dat dan met hun wil delen.... Het ruikt er erg lekker, dus ik bestel meteen wat van het eten en krijg een Tannine met kip en groenten. Lekker.
Peter heeft het getroffen met de hotellier, ze drinken samen whisky cola, en zijn een uurtje later elkaars grootste vrienden. Ik wil graag de site updaten, en daarom brengt iemand van het hotel me naar een internetcafé. Els is blij dat ik weer online ben, en ik vind het te gek om weer iets van haar te horen. Updaten lukt maar een beetje, helaas.
Als ik een uur of wat later naar het hotel ga kom ik Peter weer tegen. Ik had nl de sleutels nog in mijn zak
